وزیر علوم در بازدید خود به مناسبت شروع سال تحصیلی در دانشگاه شریف قول دادبه خور و خواب دانشجویان سامان ببخشد !! اظهارات کامران دانشجو از دو حال خارج نیست :
1- این که ایشان واقعا تصور می کند جنبش دانشجویی ایران در بند غذا و خوابگاه خود است و هیچ دغدغه ای غیر از این ندارد و چنانچه ایشان یک کفگیر بر پلو آن ها بیفزاید و اتاق های خوابگاه را بگوید آب و جارو کنند سر و صداها خواهد خوابید ! البته بعید هم نیست ایشان چنین فکر کند چون جریان دیکتاتوری معمولا قبل از مردم که آن ها را در فشار انسداد اطلاعاتی قرار می دهد خود را قربانی اطلاعات بسته و غیر واقعی می کند . تیمسار ناجی فرماندار نظامی اصفهان در هفته های پایانی حکومت شاه رابه یاد داریم که به مردم وعده اجاق گاز و یخچال می داد با این خیال که می تواند دهان ملت را ببندد و آن ها را بخرد !! معمولا دیکتاتور ها و مزدوران آن ها در واپسین روز ها گرفتار چشم و گوش بستگی مفرط می شوند و همه چیز را آن طور که دوست دارند می بینند . اما واقعیت کجا و خیالات آن ها کجا ؟!!
2- کامران دانشجو این اظهارات را به عنوان بخشی از تبلیغات حکومتی به زبان آورده تا این طور وانمود کند که عمق اعتراضات دانشجویی از چند بشقاب پلو و چند اتاق خوابگاه فراتر نمی رود .
هر کدام از دو گزینه بالا درست باشد حکایت از سخافت فکر این جماعت می کند . آیا علائمی محکم تر از این مبنی بر رسیدن جریان حاکم به آخر خط وجود دارد ؟
